Na pierwszy rzut oka, temat wydaje się być błahy, no bo komu to jest potrzebne, raptem dwa kliknięcia myszą i po sprawie. Otóż potrzebne i wbrew pozorom, nie takie błahe. Nie raz i nie dwa słyszałem skargi jak to aplikacja jest strasznie „nadgorliwa” i otwiera się za każdym razem wraz z pełnym załadowaniem się systemu operacyjnego. Równe częste są prośby o to, aby dodać na stałe jakąś aplikacje do autostartu tak, aby zapomnieć o jej każdorazowym uruchomieniu po starcie systemu. W każdym razie warto zainteresować się samym autostartem systemu Windows i zrobić w nim trochę porządków. Na pewno pozwoli nam to zaoszczędzić kilka cennych sekund przy ładowaniu się systemu (mam tu na myśli komputery stacjonarne lub laptopy z tradycyjnymi dyskami talerzowymi HDD). Gwoli ścisłości, w przypadku pojedynczych aplikacji może wydarzyć się tak, że możliwość włączenia i tym samym wyłączenia autostartu jest dostępna na poziomie własnych ustawień tejże aplikacji. Natomiast dzisiaj skupimy się na możliwościach dostosowania autostartu jakie daje nam Windows. Przykłady będę pokazywał na podstawie okienek z Windows 11 (w Windows 10 sposób działania jest taki sam, nieznaczne różnice zachodzą w szacie graficznej).
Ustawienia aplikacji w Windows 10/Windows11
Naciskając klawisz z logo Windows lub klikając „lupę” na pasku zadań

zyskujemy możliwość wyszukania dowolnego elementu w systemie Windows. Wpisujemy „aplikacje autostartu” potwierdzając enterem na klawiaturze. Ukazuje się nam widok taki jak poniżej:

W tym momencie dzięki „suwakowi” włączamy lub wyłączamy autostart aplikacji. To tyle jeżeli chodzi o możliwości ustawień aplikacji jakie proponuje nam Windows 10/11 w przypadku autostartu.
Folder Autostart w Windows 10/Windows11
Innym sposobem jest wrzucenie skrótu aplikacji do folderu autostart. Za przykład posłuży Nam tutaj przeglądarka Firefox, która domyślnie zostawia po instalacji skrót na pulpicie. Zaczynamy od wciśnięcia na klawiaturze kombinacji klawisz z logo Windows + R i dostajemy okno dialogowe „Uruchamianie”. Następnie wpisujemy tam „shell:startup” i klikamy ok.

Otwiera nam się folder Autostart w lokalizacji:
C:\Users\Test\AppData\Roaming\Microsoft\Windows\Start Menu\Programs\Startup
To do niego kopiujemy skrót aplikacji Firefox (do samej akcji kopiowania w tym wypadku są potrzebne jednorazowo poświadczenia konta z uprawnieniami administratora).

Co ciekawe po skopiowaniu skrótu aplikacji do folderu, wpis automatycznie pojawił się też w aplikacjach autostartu.

No dobrze, to byłoby na tyle jeżeli chodzi o polecenie „shell:startup” i folder Autostart. Czas na moim zdaniem najbardziej zaawansowany z trzech sposobów manipulacji zachowaniem aplikacji przy starcie systemu Windows.
Rejestr systemowy a autostart aplikacji w Windows 10/Windows 11
Myślę, że nie przesadzę pisząc, że rejestr systemowy prawdę Ci powie. To potężna, hierarchiczna baza danych, w której to system przechowuje informacje nt. swojej konfiguracji. Podsumowując, jeden z niezbędnych komponentów systemów z rodziny Windows. No dobrze, ale w jaki sposób rejestr systemowy wiąże się z autostartem aplikacji? Już pokazuje. Naciskamy klawisz z logo Windows albo klikamy w „Wyszukaj” na pasku zadań i wpisujemy „regedit”. Następnie klikamy „Otwórz” (w przypadku dodawania/usuwania wpisów autostartu w kluczu „Run” potrzebne będzie nadanie uprawnień administratora dla naszego konta).

UWAGA: Każde działanie w rejestrze zaczynamy od zrobienia kopii bieżących ustawień, klikając plik–>eksportuj.
Zacznijmy od wklejenia ścieżki tej co poniżej do paska adresu:
HKEY_CURRENT_USER\Software\Microsoft\Windows\CurrentVersion\Run

Od razu nadmienię, że ta część lokalizacji–>HKEY_CURRENT_USER–>odpowiada za wszystkie ustawienia, które tyczą się konta obecnie zalogowanego użytkownika. Toteż wszystkie zmiany jakie naniesiemy w gałęzi tego klucza najwyższego poziomu tyczą się tylko i wyłącznie obecnie zalogowanego użytkownika.
Będąc w kluczu „Run”, żeby dodać aplikacje do autostartu, klikamy prawym przyciskiem myszy w wolne pole i wybieramy Nowy–>Wartość ciągu a następnie nazywamy nowy wpis wedle uznania (najlepiej podobnie jak docelowa aplikacja). Następnie klikamy prawym przyciskiem myszy na nowy wpis i wybieramy „Modyfikuj”. W polu „Dane wartości” wklejamy skopiowaną wcześniej ścieżkę elementu docelowego aplikacji i klikamy „Ok”, dokładnie tak jak widać to poniżej:


To w zasadzie tyle. Tak już wspominałem wcześniej, aplikacja powinna już uruchamiać się razem z pełnym załadowaniem się systemu, ale tylko na koncie użytkownika gdzie zalogowaliśmy się przed rozpoczęciem działania. Teraz, abyśmy mogli zrobić to samo, ale dla wszystkich kont na danym komputerze musimy przejść do gałęzi HKEY_LOCAL_MACHINE, czyli:
HKEY_LOCAL_MACHINE\Software\Microsoft\Windows\CurrentVersion\Run
Procedura działania jest dokładnie taka sama jak w przypadku gałęzi HKEY_CURRENT_USER (z tym że wystarczy tutaj jednorazowo podać uprawnienia administratora klikając „Uruchom jako administrator” gdy mówimy o odpaleniu regedit).
Myślę, że na koniec warto jeszcze wspomnieć o Menadżerze zadań (i jego wzajemności z rejestrem systemowym w kontekście autostartu). W nim mamy zakładkę „Aplikacje autostartu”. Gdy klikniemy prawym przyciskiem myszy na nazwę którejkolwiek z kolumn, rozwinie nam się pasek z wybranymi kolumnami widoku. Wybieramy „wiersz polecenia”. Dzięki temu w oknie Aplikacje autostartu, doszła nam jeszcze jedna kolumna, dokładnie tak jak na poniższym obrazku. Swoją drogą gdy klikniemy prawym przyciskiem myszy na którykolwiek z wpisów, mamy możliwość włączenia lub wyłączenia autostartu.

Gdy widzimy kolumnę „Wiersz polecenia”, mamy możliwość podejrzenia np. ścieżki z której uruchamia się dany program. Teraz załóżmy, że jest aplikacja, która jest niepożądana i uruchamia się wraz ze startem systemu, ale niestety nie możemy jej namierzyć, samo kliknięcie „wyłącz” nic nie daje. Wtedy z pomocą przychodzi rejestr, gdzie będąc w jednej z gałęzi –
HKEY_LOCAL_MACHINE\Software\Microsoft\Windows\CurrentVersion\Run
albo
HKEY_CURRENT_USER\Software\Microsoft\Windows\CurrentVersion\Run
mamy możliwość porównania ścieżki z kolumny „Wiersz polecenia” oraz wartości ciągu w danym kluczu i na tej podstawie, usuwając namierzony wpis w rejestrze, pozbywamy się nieproszonego intruza.
Myślę, że udało mi się nieco przybliżyć obraz samego autostartu w systemach z rodziny Windows. Przy okazji pojawił się temat rejestru systemowego i myślę, że jeszcze wielokrotnie będzie miało to miejsce. To istotny oraz bardzo funkcjonalny element systemów potentata z Redmond. Także do następnego wpisu, do zobaczenia!
Hello just wanted to give you a quick heads up.
The words in your article seem to be running off the screen in Internet explorer.
I’m not sure if this is a format issue or something to do with web
browser compatibility but I figured I’d post to let you know.
The layout look great though! Hope you get the issue resolved soon. Kudos
I have been browsing on-line greater than 3 hours these days, but I by
no means discovered any interesting article like yours. It’s lovely value sufficient for me.
Personally, if all web owners and bloggers made excellent content material as you probably did,
the net will likely be much more useful than ever
before.